Βρέθηκε φιγούρα του Έρωτα στην Τουρκία, λέτε να είναι από τη βίλα του Σουλεϊμάν;

Η οθωμανική προπαγάνδα των σήριαλ  προσπαθεί να μας δείξει τον  Σουλεϊμάν ως έναν αναγεννησιακό άνθρωπο που αγαπά τον ευγενή έρωτα, την τέχνη αλλά και τις αξίες του ουμανισμού. Οι πραγματικοί όμως γνώστες της ιστορίας θα διαφωνήσουν με αυτή την εικόνα. Οι ιστορικές ανακρίβειες αλλά και εικόνες της λειτουργίας της οθωμανικής αυλής δεν έχουν ούτε στο ελάχιστο καμιά σχέση με την ιστορική πραγματικότητα.

Άρα και πριν διαβάσουμε το δημοσίευμα για τη φιγούρα του Έρωτα αποκλείουμε το ενδεχόμενο να αφορά την οθωμανική περίοδο. Τότε οι γυναίκες δεν ντύνονταν με τα φορέματα που παραπέμπουν στην δύση χρόνια μετά, δεν έκαναν βόλτες εκτός χαρεμιού, δεν, δεν…. Ο σουλτάνος δεν ήταν όλη μέρα σε ένα δωμάτιο και διάβαζε, αλλά έκανε αιματηρές εκστρατείες εξανδραποδίζοντας χριστιανικούς και όχι μόνο πληθυσμούς, ενώ η κρατική μηχανή δεν ήταν αδιάφθορη λες και είναι η κυβέρνηση σκανδιναβικού κράτους σήμερα …

Δηλαδή το μπαξίσι και το ρουσφέτι είναι βενετσιάνικοι όροι;

Στη συνείδηση μας, ξέρουμε δεν ξέρουμε ιστορία ο Τούρκος ή ο Οθωμανός δεν μπορεί να έχει σχέση με μια φιγούρα του Έρωτα … Είναι πέρα από την αισθητική του και το μυαλό μας δεν θα τον συσχετίσει ποτέ με αυτούς όχι μόνο εξαιτίας της γνώσης, αλλά γιατί η μακραίωνη δουλεία μας σε αυτό τον βάρβαρο δυνάστη έγραψε στο DNA μας την πραγματική του εικόνα  σε όλους τους τομείς .

Διαβάστε εδώ για την ανακάλυψη που φυσικά δεν αφορά οθωμανούς :

Εθνική η απώλεια της Δόμνας Σαμίου

Απεβίωσε το Σάββατο, σε ηλικία 84 ετών,  η ερμηνεύτρια και ερευνήτρια της παραδοσιακής μας μουσικής και του δημοτικού μας τραγουδιού, Δόμνα Σαμίου η οποία συνέβαλε τα μέγιστα στη διάσωση καλλιτεχνικών θησαυρών της χώρας μας και είδε το έργο της να αναγνωρίζεται και εκτός ελληνικών συνόρων.

Η μεγάλη μας ερμηνεύτρια νοσηλευόταν εδώ και καιρό στο νοσοκομείο Αμαλία Φλέμιγκ, καθώς υπέφερε από λευχαιμία.

Η κηδεία της θα γίνει την Τρίτη, στις 3 το απόγευμα,  από το νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης

Η Δόμνα Σαμίου είχε ιδρύσει το 1981 τον Καλλιτεχνικό Σύλλογο Δημοτικής Μουσικής Δόμνα Σαμίου, έναν μη κερδοσκοπικό οργανισμό με κύριο στόχο τη διάσωση και διάδοση της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής.

ΑΝΤΙΟ ΚΥΡΙΑ ΣΑΜΙΟΥ
Η Ελλάδα χωρίς εσάς θα είναι φτωχότερη. Φτωχότερη σε πολιτισμό, ιδανικά, παράδοση, αξίες... Ευχαριστούμε που υπήρξατε σε αυτή τη χώρα και εύχομαι εκεί που θα πάτε να βρείτε κάτι καλύτερο.

Αφιέρωμα στην Σοφία Βέμπο

Σαν σήμερα, το 1978, πεθαίνει η Σοφία Βέμπο, κορυφαία τραγουδίστρια και ηθοποιός. Η Βέμπο της οποίας το πραγματικό όνομα ήταν Έφη Μπέμπο γεννήθηκε στην Καλλίπολη της Ανατολικής Θράκης στα 1910, αλλά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή βρέθηκε στην Τσαριτσάνη, όπου ο πατέρας της δούλευε ως καπνεργάτης, και κατόπιν στο Βόλο.

Ξεκίνησε την καλλιτεχνική της πορεία σε ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης τη δεκαετία του ’30 και τον χειμώνα του 1933 προσελήφθη από το θεατρικό επιχειρηματία Φώτη Σαμαρτζή στο θέατρο “Κεντρικόν” προκειμένου να συμμετάσχει στην επιθεώρηση “Παπαγάλος 1933″. Άρχισε να ηχογραφεί στη δισκογραφική εταιρεία “Κολούμπια” ερωτικά τραγούδια της εποχής και γρήγορα καταξιώθηκε λόγω της ιδιαίτερης μπάσας φωνής της. Έχει συμμετάσχει επίσης σε ελληνικές ταινίες όπως η “Προσφυγοπούλα” το 1938 αλλά η κορυφαία στιγμή στην καριέρα της ήρθε με την κήρυξη του πολέμου στις 28 Οκτωβρίου 1940.

Παντρεύτηκε τον Μίμη Τραϊφόρο το 1957. Πέθανε στις 11 Μαρτίου του 1978 και αποθεώθηκε ως ηρωίδα από το τεράστιο πλήθος που συνέρευσε στην κηδεία της.

Η ΟΔΟΣ ΑΓΙΟΥ ΜΗΝΑ

Η οδός Αγίου Μηνά στο κέντρο της Θεσσαλονίκης αποτελεί ένα από τα ωραιότερα αστικά σύνολα της πόλης. Με κτηριακές παρουσίες από την αρχή του 20^ου  αι σε όλο το μήκος της, αποτελεί ένα μοναδικό μονοπάτι που μας ταξιδεύει καθημερινά στο ιστορικό παρελθόν της πόλης. Πολλές ενδείξεις πείθουν ότι στην περιοχή υπήρχαν αγορές από την εποχή της τουρκοκρατίας, κατά τα πρότυπα των μεσαιωνικών ανατολικών κρατών. Η περιοχή της κυρίως αγοράς άρχιζε από την Εγνατία, το Φαρδύ Δρόμο και έφτανε ως τη νότια πλευρά της εκκλησίας του Αγίου Μηνά, το σημερινό ομώνυμο δρόμο. Η χάραξή του ανάγεται στα τέλη του 19^ου αι. και εκτείνεται από την οδό Βενιζέλου μέχρι την Πλ. Χρηματιστηρίου.

 Η βόρεια όψη στο πρώτο τμήμα της, περιλαμβάνει τη στοά του Αγίου Μηνά ανάμεσα στα διώροφα συγκροτήματα της παλιάς Τράπεζας των Αθηνών – πρώην Hondos Center- του Μουσείου Εβραϊκής Παρουσίας Θεσσαλονίκης και της Τράπεζας της Ανατολής. Η νότια πλευρά αναδεικνύει μερικά από τα μεγαλοπρεπέστερα κτήρια της αγοράς που σώζονται ακόμα στην πόλη, όπως το παλιό μέγαρο της Εθνικής Τράπεζας & του Βρετανικού Προξενείου στη γωνία των οδών Βενιζέλου- Τσιμισκή, το κτήριο του CITY College, το κτήριο του QUICK στη γωνία της Ίωνος Δραγούμη, το κτήριο της Ιονικής Λαϊκής στην κατοπτρική γωνία και συνεχίζουν τα ντελικάτα καταστόλιστα μέγαρα του τμήματος Ίωνος Δραγούμη μέχρι την Πλατεία Χρηματιστηρίου. Είναι τα κτήρια της στοάς Φόρογλου στο 8, της στοάς Κουτρούμπα στην Αγίου Μηνά 6, το βιοτεχνικό- εμπορικό κτήριο εμπορίας χάρτου στην Αγίου Μηνά 4 που συνορεύει με το μοναδικό κτήριο γραφείων της δεκαετίας του 60, έργο του αρχιτέκτονα Βικέλα στη Θεσσαλονίκη, στην Αγίου Μηνά 2. Αντίστοιχη ιστορία διατρέχει τη βόρεια πλευρά της οδού σε αυτό το τμήμα με τα διατηρητέα της Αγ. Μηνά 1 και 5, οικοδομές Κουκουμπάνη και Τάττη. Κέντρο που δημιούργησε την αγορά από τους βυζαντινούς ακόμα χρόνους και αργότερα κατά την τουρκοκρατία τον Φραγκομαχαλά ήταν ο ναός του Αγίου Μηνά. Από τους αρχαιότερους ναούς της πόλης, η κόγχη του ιερού ανάγεται τον 5^ο αιώνα και η σημερινή μορφή του στην τελευταία ριζική ανακατασκευή του 1852 με την επίβλεψη του αρχιτέκτονα Ράλλη Πλιούφου. Επισκευή της εκκλησίας έγινε και στα τέλη του 19^ου  αι. μετά την πυρκαγιά του 1890. Στην Τουρκοκρατία ο Άγιος Μηνάς ήταν μία από τις εκκλησίες που παρέμειναν στα χέρια των Χριστιανών και το 1912 εδώ έγινε η επίσημη δοξολογία για την απελευθέρωση της πόλης.

Βιβιάννα Α. Μεταλληνού

H παραγνωρισμένη οθωμανικη Selanik

H παραγνωρισμένη οθωμανικη Selanik

του Porto Aurea

Πώς έμεινε στην ιστορία η οθωμανική πόλη της Selânik; Με τις πολυεθνικές λιχουδιές της και το «Μπέη Χαμάμ» ή με το ότι κάποιες χριστιανές ακόμη και στα 1930 άναβαν κεριά στον τάφο του “πασίγνωστου” δερβίση Μουσά Μπαμπά («σπάνιο φαινόμενο», γράφει ο Μαζάουερ[1], ο οποίος το επισημαίνει); Υπάρχει τίποτε αντίστοιχο στο σαλονικιώτικο Ισλάμ και τον σαλονικιώτικο Ιουδαϊσμό με το έργο των Κυρίλλου και Μεθοδίου, οι οποίοι άλλαξαν την πολιτισμική ιστορία της μισής Ευρώπης; Ποιος ισάξιος Εβραίος ή Οθωμανός λόγιος υπάρχει στην Selânik με τον Θεσσαλονίκης Λέοντα τον Μαθηματικό (9ος αι.), ο οποίος αντέγραψε και σχολίασε τον Ευκλείδη, τον Αρχιμήδη, τον Διόφαντο, τον Πτολεμαίο και χρησιμοποιούσε γράμματα του αλφαβήτου με αξία γενικών αριθμών για να παραστήσει γενικές αριθμητικές σχέσεις, ή τον Ευστάθιο (12ος αι.), ο οποίος σχολίασε τον Πίνδαρο και δημοσίευσε σχόλια στον Όμηρο, και στην εξιστόρησή του της άλωσης του 1185 από τους Νορμανδούς παρατίθενται εβδομήντα χωρία, θέματα ή φράσεις από τον Όμηρο, τη μυθολογία, τους Προσωκρατικούς, τον Πίνδαρο, τον Αριστοφάνη, τον Αριστοτέλη, τον Πυθαγόρα, τη Σίβυλλα, τον Δημοσθένη, τον Αππιανό, τον Ηρόδοτο, την Παλατινή Ανθολογία, τον Λυκόφρονα, τον Σοφοκλή, τον Αισχύλο, τον Ευριπίδη, τον Θεόκριτο, τον Αισχίνη, τον Μένανδρο[2], ή τον Θωμά Μάγιστρο (14ος αι.), ο οποίος εξέδωσε και έγραψε σχόλια στον Πίνδαρο, στον Αισχύλο, στον Σοφοκλή, στον Ευριπίδη και στον Αριστοφάνη[3], τον Δημήτριο Τρικλίνιο (14ος αι.), για τον οποίο οι Hunger και Wilamowitz λένε ότι ήταν ο πρώτος φιλόλογος-κριτικός εκδότης αρχαίων κειμένων που αξίζει να καλείται μοντέρνος φιλόλογος, των Νέων Χρόνων[4], τον Θεόδωρο Γαζή (15ος αι.) ο οποίος μετέφρασε πολλά έργα του Αριστοτέλη στα λατινικά, τον Δημήτριο Κυδώνη, ο οποίος μετέφρασε για πρώτη φορά στα ελληνικά την Summa theologica του Ακινάτη; Κι ενώ ο Θεσσαλονίκης Γρηγόριος ο Παλαμάς με την διδασκαλία του έδωσε στην δογματική της Ορθοδοξίας τη σημερινή μορφή της, ενώ δηλαδή η βυζαντινή Θεσσαλονίκη ήταν επίκεντρο κοσμοϊστορικών εξελίξεων στην θρησκεία της μισής Ευρώπης, το Ισλάμ και ο Ιουδαϊσμός της Selânik δεν είχαν κατά κανένα τρόπο την αντίστοιχη ακτινοβολία και επίδραση, καθένα στη δική του θρησκεία (όπως είχε λ.χ. ο Μαϊμονίδης αλλού), δεν έδωσε –όπως το Άμστερνταμ– έναν Σπινόζα.



Ο Γρηγόριος ο Παλαμάς - Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης

Η θρησκευτική και εκπαιδευτική μητρόπολη του εβραϊσμού της Selânik, το Ταλμούδ Τορά, είχε «ως πρωταρχικό στόχο τη διάδοση της γνώσης του Νόμου» και δίδασκε «τα βασικά στοιχεία της θρησκείας και της εβραϊκής γλώσσας»[5]:

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ

 

ο Χρίστος Τσιγγιρίδης
μπροστά στο εκφωνητήριό του



ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΓΙΑ "ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ" 23 Σεπτέμβριος, 2002

Θεσσαλονίκη :"Χθες ετοποθετήθη εις το κέντρον της εκθέσεως το ραδιόφωνον, η λειτουργία του οποίου θα αρχίσει από σήμερον. Την 9ην νυκτερινήν ακριβώς το ραδιόφωνον θα αρχίση αποδίδον τας συλλαμβανομένας συναυλίας". Κάπως έτσι παρουσίαζε ο Τύπος της Θεσσαλονίκης την εγκατάσταση στην πρώτη ετήσια εμπορική έκθεση της Θεσσαλονίκης - το 1926 - του πρώτου ελληνικού ραδιοφώνου, μετά από τις επίμονες προσπάθειες του εμπνευστή του, Χρίστου Τσιγγιρίδη, που έθεσαν τις βάσεις για τη δημιουργία του κρατικού ραδιοφώνου. Οι μνήμες εκείνες και τα γεγονότα της εποχής, όπως μεταδόθηκαν από την εγκατεστημένη στη ΔΕΘ κεραία και καταγράφηκαν από τις εφημερίδες της περιόδου, ζωντάνεψαν για λίγο σήμερα στην παρουσίαση του βιβλίου της Ολγας Πλέχοβα "Το πρώτο ελληνικό ραδιόφωνο και το πρώτο των Βαλκανίων" από τις εκδόσεις Μπαρμπουνάκη, η οποία πραγματοποιήθηκε σε κλίμα συγκίνησης από τους ομιλητές μέσα στο χώρο της ΔΕΘ, από όπου και ξεκίνησε για πρώτη φορά τη λειτουργία του. Το βιβλίο αποτελεί την πρώτη ολοκληρωμένη καταγραφή της ιστορίας του "Ράδιο Τσιγγιρίδη" με σπάνιες φωτογραφίες και αρχειακό υλικό, καθώς και ντοκουμέντο για το πρώτο ραδιόφωνο από τη γέννησή του μέχρι την τελική σιγή του, το 1947, οπότε το διαδέχεται αναγκαστικά το Εθνικό Ιδρυμα Ραδιοφωνίας (ΕΙΡ). Στις σελίδες του παρουσιάζεται η προσπάθεια του εμπνευστή του, Τσιγγιρίδη, να προσπεράσει όλα τα εμπόδια της εποχής για να κάνει πραγματικότητα το όνειρό του. Δικαιολογημένα, σύμφωνα με τον καθηγητή του ΑΠΘ, Γιώργο Αναστασιάδη, ο Τσιγγαρίδης μπορεί να χαρακτηριστεί πρωτοπόρος, ονειροπόλος, αλλά με υποδειγματική αφοσίωση στο εγχείρημά του. " Η προσπάθειά του συνδέθηκε με την Θεσσαλονίκη, τη ΔΕΘ και τον Τύπο, αλλά κυρίως έμαθε στον κόσμο να είναι ακροατής" είπε. Το εσωτερικό του στούντιο. Στο πιάνο η Λουίζα-Μαρία Βεσσέλ Ο γενικός διευθυντής της ΕΤ3, Δημήτρης Κατσαντώνης, δήλωσε εντυπωσιασμένος από τις ιστορικές λεπτομέρειες του βιβλίου και ικανοποιημένος για την αποκατάσταση ορισμένων παρεξηγήσεων. Οπως τόνισε, μέσα από το βιβλίο μπορεί κανείς να κατανοήσει τη σημασία της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και το γεγονός ότι η Θεσσαλονίκη, όταν το θέλει, μπορεί να κάνει σοβαρά πράγματα. Ο εκδότης, Μπάμπης Μπαρμπουνάκης, δήλωσε ότι οι δημιουργοί της συγκεκριμένης προσπάθειας συνδέθηκαν με την ιστορική διαδρομή της πόλης, ενώ υπενθύμισε την πρωτοπορία της Θεσσαλονίκης και στον κινηματογράφο με το πρώτο ντοκυμαντέρ που κατέγραψαν στην πόλη οι αδελφοί Μανιάκη, καθώς και τη λειτουργία, σήμερα, του πρώτου ελληνικού Μουσείου Ραδιοφωνίας, στο χώρο της ΔΕΘ.

Μουσική διαμαρτυρία στην πλατεία Αριστοτέλους

Το Κρατικό Ωδείο κουβαλάει ένα έργο και μια ιστορία που τιμάει την πόλη μας και πρέπει να στηρίξουμε όλοι, τουλάχιστον ηθικά, την προσπάθεια διάσωσης του.