Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΙΘΑΚΗ - Του Ηλία Κασιδιάρη

Από τη σελίδα του Ηλία Κασιδιάρη στο facebook


  • Η 17η Ιουνίου του 2012 είναι οπωσδήποτε μία μεγάλη μέρα για το Κίνημα μας. Είναι η μέρα που η Χρυσή Αυγή κάνει το καίριο βήμα στην κλίμακα της καταξίωσης στη συνείδηση του Λαού. Έπειτα από δύο δεκαετίες διώξεων, ύβρεων και πολέμου από το διεφθαρμένο σύστημα εξουσίας (με εκατέρωθεν απώλειες) είμαστε ακόμα εδώ...
    δυνατότεροι από ποτέ, ωριμότεροι από ποτέ και πα...νέτοιμοι να εισβάλουμε στο άντρο της διεφθαρμένης εξουσίας και να επιβάλλουμε τους δικούς μας ΔΙΚΑΙΟΥΣ κανόνες.

    Η Χρυσή Αυγή βάδισε όλα αυτά τα χρόνια εντελώς μόνη στη δύσκολη οδό της αρετής. Η παράταξή μας δέχθηκε και έδωσε τρομερά χτυπήματα στο σύστημα εξουσίας, έχασε και κέρδισε μάχες, τραυματίστηκε και συκοφαντήθηκε επανειλημμένως. Έπεσε πολλές φορές, έπειτα όμως από κάθε πτώση ερχόταν πάντα η έγερση και αν ένα σύνθημα παρέμεινε ανεξίτηλα χαραγμένο στις ψυχές όσων ανθρώπων μετέχουν στην κοινή προσπάθεια, αυτό δεν είναι άλλο από τη ρήση του Φρειδερίκου Νίτσε: «Ο,ΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΜΕ ΚΑΝΕΙ ΙΣΧΥΡΟΤΕΡΟ». Δεν μπόρεσαν να μας καταστρέψουν όσο παραμέναμε αποκλεισμένοι στο περιθώριο. Τώρα που κυριαρχούμε πλέον στις συνειδήσεις εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων έχει φτάσει η ώρα για τη δική μας μεγάλη αντεπίθεση.

    Σήμερα το πρωί, πριν ξεκινήσει μία ακόμη γεμάτη, αγωνιστική μέρα, κάθε ένας από εμάς ας συλλογισθεί τη δράση, τους αγώνες, τις δυσχέρειες και τις απώλειες που είχαμε όλα αυτά τα χρόνια. Ας αφήσει για λίγες στιγμές στην άκρη την πολιτική πραγματικότητα και ας εστιάσει σε όσα βιώσαμε ως άνθρωποι, ως μονάδες, αλλά και ως οικογένεια ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, στη μεγάλη, αδιάρρηκτη αδελφότητα που μας συνδέει. Με τη σκέψη χαραγμένη στις δύσκολες στιγμές, ας αφήσουμε την οργή να κατακλύσει στιγμιαία την ψυχή μας. Ούτε για ένα λεπτό δεν πρέπει να ξεχνάμε ποιοι είμαστε και ποιοι είναι αυτοί που στέκουν απέναντί μας, περιμένοντας πλέον όχι να μας πλήξουν, αλλά να δεχθούν από εμάς το μοιραίο χτύπημα.

    Στο υπέροχο ταξίδι της Χρυσής Αυγής η 17η Ιουνίου του 2012 σίγουρα δεν είναι η Ιθάκη. Είναι απλά ένας μεγάλος σταθμός, που σύντομα θα τον διαδεχθούν και άλλοι, πολλοί και απείρως σημαντικότεροι. Πλεύσαμε για χρόνια σε σκοτεινά ύδατα και επικίνδυνες θάλασσες, με μοναδικούς φάρους την Ιδεολογία μας και την πίστη στις παραδοσιακές αξίες της Πατρίδας μας. Τελικός προορισμός στο υπέροχο ταξίδι της Χρυσής Αυγής μπορεί να είναι μόνο ένας, αυτός που μαρτυρά το όνομα του Κινήματός μας, ένα όνομα που έγινε πλέον συνώνυμο της οργής στα χείλη πολλών Ελλήνων. Ζούμε για την ημέρα που θα προβάλει στο άκρο του ορίζοντα η μεγάλη και ισχυρή Ελλάδα που οραματιζόμαστε, που θα ανατείλει η νέα Χρυσή Αυγή του Ελληνισμού.